De jaren vijftig, een tijd waarin de handen uit de mouwen werden gestoken om een betere toekomst op te bouwen. Bijna iedereen die de oorlog had meegemaakt kende de depressie van de jaren dertig en wilde drastische veranderingen. Men wilde meer zekerheid, orde, regelmaat en discipline. Toch was niets minder waar, in de jaren vijftig werd de ondergrond gelegd voor de grote veranderingen in de jaren zestig.

Na de oorlog moest de economie worden hersteld. De “baby-boom” zou in de jaren zestig op de markt komen en dan moest er genoeg werk zijn voor iedereen. Steeds meer jongeren gingen langer naar school. Dit werd mede mogelijk gemaakt omdat de inkomens beter waren geworden en het sociaal stelsel meer zekerheid gaf.

De jaren ’50 waren ook de jaren van de tegenstellingen in de mode. Er werden verschillende stijlen populair onder verschillende leeftijdscategorieën. Deze stijlen vormden sterke tegenstellingen en waren soms reacties op elkaar. Hoe ontwikkelde de schoen zich tijdens de opbouw na de oorlog in de jaren ’50?

	Ook de versiering van de schoen werd weer opgebouwd. (Het plaatje is interactief)

Één van de belangrijkste veranderingen in de jaren ’50 was de uitvinding van de naaldhak. Er ontstond in het begin van de jaren ’50 een ware strijd om een zo smal mogelijke hak te ontwikkelen. Deze strijd speelde zich over de hele wereld af, en had de naaldhak tot gevolg. Wie de hak uiteindelijk precies heeft uitgevonden, daar verschillen de meningen nog over. Maar Roger Vivier heeft de eer gekregen in 1955 de eerste echt naaldhak te hebben gemaakt. De naaldhak won aan populariteit en verscheen onder steeds meer schoenen, bijvoorbeeld onder de hofschoen en onder de pump.

De naaldhakmode in de jaren ’50 werd verafschuwd door de medische wereld. Ze liepen te zwaaien met röntgen foto’s waarop de ernstige gevolgen voor de voeten te zien waren. Maar niet alleen lichamelijke klachten zouden te wijten zijn aan het dragen van de naaldhak, ook geestelijke klachten als jeugdcriminaliteit werden toegeschreven aan de naaldhak.

	De naaldhak werd door sommige mensen verafschuwd, deze reclame wil ook juist het tegenovergestelde van de naaldhak aanbieden.

Naarmate de economie zich opbouwde, werd ook de versiering van deze schoen opgebouwd. Versiersels kwamen terug en schoenen werden gemaakt in een variatie van vormen en materialen. En iedere kleur werd weer gebruikt, want schoenen werden geacht bij elk pak een perfecte match te maken.

De Tweede Wereldoorlog had een grote ommezwaai tot gevolg wat betreft het ideaalbeeld van de vrouw. Vóór de Tweede Wereldoorlog wilde iedere vrouw zo snel mogelijk een volwassen uiterlijk hebben, maar ná de Tweede Wereldoorlog ontstond het beeld van de eeuwige jeugd. Men wilde zo lang mogelijk jong blijven (die trend heerst nu nog). Dit had een grote invloed van de jeugd op de mode tot gevolg. De jeugd werd het focus punt. De jeugd liet zich inspireren door films, cultuur etc. Een meer rebelse stijl kwam onder de jongeren in de mode. Verschillende merken als Levi’s en Converse hielpen bij het ontwikkelen van die look voor de jeugd. Sandalen, ballerina’s en andere casual schoenen werden mode. Tienermeisjes droegen gekleurde gympen met witte enkelkousjes en tienerjongens waren weg van de al eerder genoemde Converse All Star.

Deze jeugdmode leek eerst een korte rage. Maar toen de babyboomers van na de oorlog opgroeiden namen ze de modewereld over. Zo kwam de rebelse jeugdmode tóch in een groter licht te staan.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog had het modecentrum zich verplaatst naar de Verenigde Staten. Ná de Tweede Wereldoorlog wilden de Europese modehuizen hun leidersrol weer terug. Dat lukte door verschillende grote mode-ontwerpers, zoals Christian Dior en Coco Chanel. Rijke vrouwen kwamen massaal naar Parijs om daar hun kleding te kopen. De Franse schoenenfabrikant Charles Jourdan liftte mee op het succes van de Franse modehuizen. Hij opende een boetiek in Parijs en had daarmee erg veel succes. Het ging zo ver, dat er soms rijen mensen tot buiten de winkel stonden. Zijn populariteit groeide erg snel, en na onderhandelingen met Dior kwam het tot een samenwerking. Jourdan ging schoenen ontwerpen, fabriceren en wereldwijd verkopen voor Dior. De kracht van de schoenen van Jourdan zat hem in de vele verschillende kleuren, maten en breedtematen waarin de modellen werden verkocht.

Niet alleen Parijs wilde het centrum van de mode zijn, ook de Italianen aasden op deze eer. Zij organiseerden schoenenbeurzen en wedstrijden om rijke klanten naar Italië te lokken. Ze veranderden na de Tweede Wereldoorlog de techniek en het ontwerp van de schoen, en de lichte, elegante, Italiaanse sandaal werd hun belangrijkste exportartikel. Natuurlijk speelde de Italianen ook een grote rol in de race naar de smalste hak.

Er is veel gebeurd in de jaren ’50. Men heeft geprobeerd de wereld weer op te bouwen na de Tweede Wereldoorlog. Dat is goed gelukt. Naast het opbouwen van de wereld, moest ook de hele modewereld weer opgebouwd worden. Dat mondde uit in een grote verscheidenheid onder de stijlen. De jeugd ontwikkelde een totaal eigen stijl, en de volwassenen verdiepten zich in de elegantie. Door de uitvinding van de naaldhak ontstonden er omtrent de hoogte van de hak grote verschillen van mening. Veel vrouwen waren gevallen voor deze nieuwe hak, en lieten zich niet beïnvloeden door de medische wereld.

Al met al is er het nodige gebeurd in de jaren ’50. Maar dit valt in het niets bij de storm die op komst is, de jaren ’60.